1
hani olur yaa hayatından biri çıkar gider...
adımlarını sayar bakışların...
gidişini gözlersin sessizce...
ağlarsın....
akan her damlada biraz daha bırakır bişeyler seni...
kopar bütün bağların...
bakışlarınla dokunursun ona...
gözyaşlarınla yaklaşırsın acıya...
ama o sadece gider...
tek bir söz söylemeden...
son defa sarılmadan...
hatta bir defa olsun bakmadan...
kanar yeniden kapandığını sandığın yaralar...
hani "öncekiler" vardır yaa...
hani seni çok sevenler...
hani seni herşeyden üstün tutanlar...
işte onların bıraktığı izlerde acır yeniden....
kapandı sandıklarımız,
bitti dediklerimiz,
artık acı vermez bildiklerimizde kanar yeniden...
yine ve yine düşersin dizlerinin üstüne...
unutulmak acı gelir yeniden...
aldığın nefes bile canını yakar....
bu sefer kendini suçlarsın "gitme deseydim kalır mıydı?"
"seviyorum deseydim değişir miydi bişeyler?"
söyleyemediğin nice söz yakar yüreğini...
anlatamadıkların yaşayamadıkların yaşatamadıkların...
sonra yeniden aynı şeylere izin vermeyeceğim dersin...
bi daha acıtmayacağım canımı...
bir gidişe daha dayanamam dersin...
aslında çok şey değil sadece huzurdur aradığın...
sevgilinin yanında geçecek birkaç ay belkide birkaç yıldır...
dahasına izin vermez hayatın kendisi...
küçücük bir parçacık huzur içindir herşey...
unutamazsın...
unutulmazdır her sevda aslında...
sadece sen unuttum dersin ama o içinde bir yerlede yaşar seninle birlikte...
uykusuz geçen bir gecede anlarsın aslında yıllar yılı içinde taşıdığın sevgiyi...
yaşananları hatırlarken bulursun kendini....
özlem sarar geceyi...
sitemler dökülür dudaklarından...
" neden?" acaba bitmeseydi...devam etseydi...herşeye rağmen...
ne olurdu???
adımlarını sayar bakışların...
gidişini gözlersin sessizce...
ağlarsın....
akan her damlada biraz daha bırakır bişeyler seni...
kopar bütün bağların...
bakışlarınla dokunursun ona...
gözyaşlarınla yaklaşırsın acıya...
ama o sadece gider...
tek bir söz söylemeden...
son defa sarılmadan...
hatta bir defa olsun bakmadan...
kanar yeniden kapandığını sandığın yaralar...
hani "öncekiler" vardır yaa...
hani seni çok sevenler...
hani seni herşeyden üstün tutanlar...
işte onların bıraktığı izlerde acır yeniden....
kapandı sandıklarımız,
bitti dediklerimiz,
artık acı vermez bildiklerimizde kanar yeniden...
yine ve yine düşersin dizlerinin üstüne...
unutulmak acı gelir yeniden...
aldığın nefes bile canını yakar....
bu sefer kendini suçlarsın "gitme deseydim kalır mıydı?"
"seviyorum deseydim değişir miydi bişeyler?"
söyleyemediğin nice söz yakar yüreğini...
anlatamadıkların yaşayamadıkların yaşatamadıkların...
sonra yeniden aynı şeylere izin vermeyeceğim dersin...
bi daha acıtmayacağım canımı...
bir gidişe daha dayanamam dersin...
aslında çok şey değil sadece huzurdur aradığın...
sevgilinin yanında geçecek birkaç ay belkide birkaç yıldır...
dahasına izin vermez hayatın kendisi...
küçücük bir parçacık huzur içindir herşey...
unutamazsın...
unutulmazdır her sevda aslında...
sadece sen unuttum dersin ama o içinde bir yerlede yaşar seninle birlikte...
uykusuz geçen bir gecede anlarsın aslında yıllar yılı içinde taşıdığın sevgiyi...
yaşananları hatırlarken bulursun kendini....
özlem sarar geceyi...
sitemler dökülür dudaklarından...
" neden?" acaba bitmeseydi...devam etseydi...herşeye rağmen...
ne olurdu???
