0
Sen bu yazıyı okurken ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım..Artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası,ne de telefonların çalacak gece yarısı !! Ve bu zavallı yüreğim olmayacak artık kaprislerinin hedef tahtası... SENİ SANA KENDİMİDE Bİ AKIL HASTAHANESİNE BIRAKIP GİDECEĞİM BU ŞEHİRDEN !! Nasılsa kavuşamadım sana,, Nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım..Nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu.Ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın ne yaptımsa bir türlü sana yaranamadım ..
Artık adressiz
Işıksız
Ve öylesine ıssızım
Dünlerin kadar eskiyim verdiğin acılar kadar paslıyım!! İşte çıkıp gidiyorum hayatından nasılsa fark etmez senin için.. belki çok şanslı Belki de en yaşlıyım
Artık
Pusulam hasreti
Saatim yalnızlığı
Ve takvimler sensizliği gösteriyor bana
Neylersin ...... Yolcu yolunda gerek, belki bundan sonra Belki senden sonra Adam olur bu “asi yürek” Ve dersini alır da bu sevdadan bir daha boyundan büyük denizlere asılmaz kürek..
Yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım ; Sen kimbilir kaçıncı uykunda Masal mavisi bir rüyada Ve elbette o korsan yüreğin yine pusuda ...
Oysa ;
İlk defa sesimi duymayacaksın,Sitemlerin sahipsiz,Soruların cevapsız kalacak !!Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum.. Tanımadığın bir korku içini saracak .Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın ...
ne oldu?
Ne oluyor?
Ne olacak?
Sonra ; Bir gözün kör,,Bir kulağın sağır ,,Bir ayağın kırık ,,Bir kolun kesik Düşeceksin yollara !! Yani baştan başa yarım, yani baştan başa eksik !!! Bütün duvarlar üstüne yıkılacak belki ilk defa “Unutuldum” diyerek için sızlayacak..Ve sen bunu okurken ayrılığımız çoktan başlamış olacak ..Belki de son tesellin Sana yazdığım “bu son yazı” olacak !!
Ve kimbilir ;
Unutulmuş bir gecenin tam ortasında başucundaki bir radyoda, uykusuz bir şair yüreğini çınlatacak Ve bir daha fısıldayacak kulaklarına sana adanmış bu satırları ...
Bütün şehirler uyur
İstanbul uyumaz
Ve birgün
Bütün sevenler unutur seni
Ama bu “asi yürek”
ASLA UNUTMAZ
SENİ SANA ;KENDİMİDE Bİ AKIL HASTAHANESİNE BIRAKIP
GİDECEĞİM BU ŞEHİRDEN !! "
Artık adressiz
Işıksız
Ve öylesine ıssızım
Dünlerin kadar eskiyim verdiğin acılar kadar paslıyım!! İşte çıkıp gidiyorum hayatından nasılsa fark etmez senin için.. belki çok şanslı Belki de en yaşlıyım
Artık
Pusulam hasreti
Saatim yalnızlığı
Ve takvimler sensizliği gösteriyor bana
Neylersin ...... Yolcu yolunda gerek, belki bundan sonra Belki senden sonra Adam olur bu “asi yürek” Ve dersini alır da bu sevdadan bir daha boyundan büyük denizlere asılmaz kürek..
Yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım ; Sen kimbilir kaçıncı uykunda Masal mavisi bir rüyada Ve elbette o korsan yüreğin yine pusuda ...
Oysa ;
İlk defa sesimi duymayacaksın,Sitemlerin sahipsiz,Soruların cevapsız kalacak !!Belki ilk defa içini kemirecek yokluğum.. Tanımadığın bir korku içini saracak .Ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın ...
ne oldu?
Ne oluyor?
Ne olacak?
Sonra ; Bir gözün kör,,Bir kulağın sağır ,,Bir ayağın kırık ,,Bir kolun kesik Düşeceksin yollara !! Yani baştan başa yarım, yani baştan başa eksik !!! Bütün duvarlar üstüne yıkılacak belki ilk defa “Unutuldum” diyerek için sızlayacak..Ve sen bunu okurken ayrılığımız çoktan başlamış olacak ..Belki de son tesellin Sana yazdığım “bu son yazı” olacak !!
Ve kimbilir ;
Unutulmuş bir gecenin tam ortasında başucundaki bir radyoda, uykusuz bir şair yüreğini çınlatacak Ve bir daha fısıldayacak kulaklarına sana adanmış bu satırları ...
Bütün şehirler uyur
İstanbul uyumaz
Ve birgün
Bütün sevenler unutur seni
Ama bu “asi yürek”
ASLA UNUTMAZ
SENİ SANA ;KENDİMİDE Bİ AKIL HASTAHANESİNE BIRAKIP
GİDECEĞİM BU ŞEHİRDEN !! "
